Arquivo do blog

Lembranza – Elexía do bon irlandés

E por iso Erín –a terra escolleita dos santos e dos heróis –sen tristuras, con serenidá, dí ateigada de gratitude: ‘Eles eran prantas escolleitas e pra que se non murcharan, podendo vivire n-eternidade de séculos, Vós, Siñore, puxéchelos ó acochamento da tempestade…’

Ramón Vilar Ponte

Etiquetado con: , , , ,
Publicado en Nós, Ramón Vilar Ponte

Os Celtas na Penínsua Ibérica

Hoxe aparece probado pol-a entrepretación dos testos antigos, pol-a estensión dos nomes céltigos, e máis pol-a das necrópoles con civilización netamente celta (tipos de Hallstatt e La Téne I) que a nósa raza chegou a ocupar un tempo a mor parte da Penínsua: toda a banda occidental (Galizia e Portugal) e máis a Meseta Central, y-esta domeñación durou dend’o século VII hastr’ó III enantes de Xesús Cristo.

Vicente Risco

Etiquetado con: , , ,
Publicado en Galizia Cétiga, Nós, Vicente Risco

Brua o mar!

A lus do lóstrego aluma
a rua pr’ónde camiña o nóso esforzo lanzal:
sejan nósas almas brancas como o claror da alba escuma
que o nordés revolve airado nas mourenzas do peiral,
Fortes e albos, como o mar!

Victoriano Taibo

Etiquetado con: , , ,
Publicado en Nós, Victoriano Taibo

Nacionalismo e democracia

Nada valen homen cultos en Galizia sin unha cultura galega, porque o home non é escravo da sua raza, nin da sua língua, nin da relixión, nin do curso dos ríos, nin da orientación das suas montanas; pero en troques é un factor encravado drento d’un ambente, drento d’unha espritualidade, é dicir, drento d’unha cultura; é un factor que adiquiren unha natureza común cos seus conterráneos, pol-a comunidade de pensamentos e de sentimentos; e si lle falta isa comunidade, sinon sinte isa y-alma coleitiva, resultancia d’unha cultura propia, nada lle dirán nin os seus rios nin as suas montanas, non a sua lingua nin a sua Historia; será un estranxeiro en terra propia; será como aquel desterrado de Lamenais, que andaba errante sobor da terra, e un dia vía rapazas guapas coma un sol de Maio que brindaban o seu amor casto e puro a rapaces fortes coma buxos, outro día vía coma os nenos e os abós se xuntaban peito contra peito para axudarse a sair dos trollos do camiño, e outro día vía o fumegar das chimeneas entre as brétemas arrayoladas d’unha mañán d’Abril, ou ouvía na serán os cantos das labregas levando pr’á casa-mater as suas facendas; pero nin aquelas rapazas o miraban, nin aqueles cantos lle traguían ningún relembro, nin aquelas xentes entendían as suas penas; e cando na veira do camiño, canso de camiñar sin fin, desafogaba a sua tristura, nenos e vellos bulrábanse das suas bágoas. Eisí serán tamén aqueles homes que non esteñan solidarizados c’o pensamento e c’o sentimento da sua Terra; o seu esforzo agonizará na esterilidade tráxica do d’auqel desterrado, morto sin acougo en procuro d’unha Patria.

Etiquetado con: , , ,
Publicado en Nós

O lugar está illado das xentes de ben

Dend’aquela todas foron desgracias. Morrian
as xugadas, merábanse os froitos da terra, mo-
rrían estangarañados os rapaces, secábanse as
fontes… Pra escorrental-o mal fado ergueron cru-
ceiros aeilo. No remate sóupose todo e ainda oxe
o lugar está illado das xentes de ben

Alfonso Daniel Rodríguez Castelao

Etiquetado con: ,
Publicado en Alfonso Daniel Rodríguez Castelao, Nós

As poboaciós pre-céltigas da Galizia (Galizia céltiga)

A fantesía dos iberistas débese deter diante dos datos positivos da estoria, da arqueoloxía e do folk-lore, os que, todos a unha concurren a nos presentaren unha Galizia cétiga sen máis mistura d’iberismo, ó menos n-aquil tempo, da que poideran sinifical-as relaciós comerciás que nos trouxeran tal vaso pintado ou tal barro saguntino.

En xunto: parece probada en Galizia a poboación ligur. Non sabemos ben o que nós, o que os Celtas todos deberemos ós ligures. Os Kumria, celtas eran. Pro, nin Iberos, nin Vascos (o menos os Vascos de Don Celso); con Verea y-Aguiar, con Saralegui, con Murguía, repetimos: Galizia é toda céltiga, toda nórdica, toda europeia.

Vicente Risco.

Etiquetado con: , , , , , , , , ,
Publicado en Galizia Cétiga, Nós, Vicente Risco

A sinificación do celtismo (Galizia céltiga)

Ora, os Celtas son pobos de raza e lingoa indoeuropeas, estabrecidos no Centro y-Oeste da Europa, na que propagaron, na Angigüidade, as civilizaciós de Hallstatf, e de la Téne, eda Edá Media, o esprito cabaleiresco. Os estoriadores e xeógrafos gregos e romanos, siñalanos cos nomes de Celtas, Galos e Galates, e c’outros nomes que desiñan as deferentes naciós, como Belgas, Britanos, Galaicos, etc.

Vicente Risco

Etiquetado con: , , , ,
Publicado en Galizia Cétiga, Nós, Vicente Risco